هفته ها با تو میگذرد و اولین لمس حرکتت در هفته ی بیست و دوم

سلام لمس زیبای زندگی...

دخترم امروز بیست و سه روز از اردیبهشت گذشت و هفته های بهاری و سرشار از عشق رو باتو سپری میکنم.هفته ی نوزدهم و سونوی انومالی و دیدن دوباره فرشته ی من...هفته ی بیست و بیست و یکم و ناز اومدن واسه مامان و درد کشیدنامو و یه شب تو بیمارستان بستری شدنم و زیبا دیدن این روزا با تمام درداش...و اکنون در هفته ی بیست و دوم و در روزیکه که گذشت حس کردن اولین حرکاتت و حس قشنگ بودنت که حاضر نیستم این حس رو با چیزی عوض کنم

زندگی با تو یعنی نفس کشیدن در عالم بهشتی...

خدایا من لایق این پاداشت نبودم امااااااااااااااااااااااااااا تو بخشنده تر از آنی که در فهم و ادراکم بگنجی

دخترم بزار الان که داری با ضرباتت وجودت رو بهم اثبات میکنی ازت بخوام همیشه عاشق باشی.عاشق خدایی که تورو به من داد...دلم میخود تو لحظه لحظه ی عمرت خدای مهربون جلو چشات باشه و وجودش رو تو تک تک سلولهای تنت حس کنی.

وجود تو منو هزاران بار به خدا نزدیکتر کرد و تا زنده ام نمیتونم این پاداشش رو با زبان قاصرم تشکر کنم.دخترم همه هستی من تمام سلولهای تنت بوی خدا بگیره .تو مرکز قلب کوچولوت اسم خدا حک بشه و با بزرگ شدنت خدای تو هم بیکران بشه.من تورو بخدایی میسپارم که به من تورو هدیه داد و هفته هایی شیرین انتظار میکشم که از اسمانها بیایی و تمام علت نفس کشیدنام بشی.

شروع بیست و سومین هفته از خلقتت مبارک فرشته کوچولوی من